พาไปชม “ของเก่า” ที่ยังมีคุณค่าและราคา / วีระศักดิ์ โควสุรัตน์

นับได้เกือบสองปีตั้งแต่ช่วงก่อนมีโควิดมาเยือนแล้วที่ผมเคยไปเยี่ยมชมผลงานการสะสมรักษา สิ่งของเก่าๆยามเรายังเด็ก ที่ “ศตวรรษสยาม” ริมคลองสาขาของคลองดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี

เมื่อวันสิ้นปีเก่า (31 ธันวาคม 2564) ผมได้จังหวะ พาภรรยาและลูกมาเยือนศตวรรษสยามบ้าง พร้อมนำเอาของรักนักสะสมที่เราเคยมีเก็บอยู่ที่บ้านผมมาส่งมอบให้ศตวรรษสยามได้รับไปเข้าคอลเลคชั่นด้วยธีม ‘’พาไอ้มดแดงกลับบ้าน’’

น่าประทับใจที่ที่นี่สามารถรวบรวมสะสมสิ่งของที่เราเคยคุ้นตา คุ้นเคยหรือใช้สอยตั้งแต่เรียนอนุบาลบ้าง ประถมบ้างมาจัดวางเรียงรายในบรรยากาศแนวเดิมๆ เช่นจัดสร้างห้องที่เป็นเสมือนร้านขายของชำ ร้านยาไทย ยาจีน ยาฝรั่ง ร้านตัดผมชาย ร้านแต่งผมสตรี ร้านตัดเสื้อสตรี ร้านขายของเล่น ร้านเครื่องเขียน ร้านหนังสือ

คราวที่มาเยือนครั้งแรกเห็นมุมสะสมของเล่นเก่าน่าตื่นตา

จึงรับปากว่าถ้าได้จังหวะ เราจะเอาของที่เข้ากับคอลเลคชั่นของที่นี่มาส่งให้ เพื่อคนรุ่นถัดไปสามารถมาชมได้ด้วย

ของหลายอย่างแม้อยู่กับเราไป คนส่วนใหญ่ก็จะไม่มีโอกาสได้ชม สู้นำส่งให้พิพิธภัณฑ์ใช้จัดวางตามโอกาสดีกว่า

น้องๆเจ้าหน้าที่ที่ดูแลที่นี่เอื้อเฟื้อดีเยี่ยมเช่นเคย แถมช่วยเรียกเรือพายของแม่ค้า’’ก๋วยเตี๋ยวน้ำแดง’’ ที่ปรุงด้วยซอสเฉพาะถิ่นของคนดำเนินสะดวกให้ได้ทานกันในบรรยากาศบ้านริมคลอง อร่อยและสนุก ในราคาเพียงชามละ สามสิบบาท

ช่วงนี้น้ำขึ้น น้ำเค็มรุกมาถึง แต่ตลิ่งที่ปลูกพืชคลุมด้วยถั่วบราซิลก็ยังเขียวสวยและรักษาหน้าดินให้สวยงามแม้ใต้ร่มมะม่วงมะพร้าวทั้งหลายไปจนจรดริมฝั่งน้ำได้อย่างสบายๆ

นอกจากนี้ยังมอบกล้องสังเกตการณ์และเล่มแผนที่โลกของทหารสหภาพโซเวียตให้ศตวรรษสยามนำไปรอผสมผสานเข้ากับคอลเลคชั่นอื่นๆต่อไป

รถเข็นขายน้ำแข็งไสที่ทำด้วยไม้จริงทั้งคัน มีทะเบียนล้อเลื่อนของทางการยืนยันความเก่า ราคาคันละแสน!!

ของเล่นหลายชิ้นเวลานี้ราคาเฉียดล้านแล้ว

รู้งี้จะเล่นกับของเล่นของเราเบาๆมือตอนอนุบาลเนาะ ป่านนี้คงมีราคาหลายอัฐอยู่..อิอิ

ซองแชมพู กล่องผงซักฟอก ที่เขี่ยบุหรี่บางชิ้นมีราคาแพงเท่าทองคำ

อีกจุดที่ไม่พาลูกเมียไปชมไม่ได้คือบ้านไม้โบราณสร้างในสมัยรัชกาลที่หกของต้นตระกูล’’ตันยุวรรธนะ’’ ที่ถอดย้ายจากเขตเวนคืนทำปล่องระบายอากาศของรถไฟฟ้าที่บางกอกน้อยมาตั้งใหม่อย่างสง่างามอยู่ที่นี่

งานไม้เข้ามุมละเอียด เครื่องใช้บางอย่างหาดูได้ยากแล้ว ช่างออกแบบเดิมทำวงกบและกรอบหน้าต่างบ้านให้สามารถเปิดหน้าต่างรับลมคลายร้อนได้ทุกฤดูกาล

เห็นมั้ยครับ กาลเวลาที่เปลี่ยนผ่าน สามารถทำให้ของที่เคยดาดดื่นในสายตา ให้กลายเป็นสิ่งมีค่าที่กาได้ยากยิ่ง

เหมือนมิตรภาพของเพื่อนเราทุกยุค ที่ยิ่งเก็บรักษาไว้ได้นาน ความผูกพันก็ยิ่งลึกซึ้ง

ขอบคุณคุณพอลลี่ เพื่อนร่วมชั้นเรียนจากเบญจมะมหาราช อุบลราชธานี เจ้าของศตวรรษสยาม

ขอบคุณคุณอี้ด น้องจ๋าและลุงป้าที่อุตสาห์รอนำชม จนครบจบท้ายที่สวนมะพร้าวปลายที่ดินซึ่งโตขึ้นแล้วเอนเป็นอุโมงค์ต้นไม้ อย่างมีอัธยาศัยยิ่ง

ไว้โอกาสหน้าจะพาของใช้น่าเก็บไปส่งให้อีกครับ



บทความโดย วีระศักดิ์ โควสุรัตน์

สมาชิกวุฒิสภา

ศิษย์เก่าโรงเรียนเบญจมะมหาราช

อุบลราชธานี

นักเรียนม.1รุ่นแรก

ข้อมูลอ้างอิง วีระศักดิ์

โควสุรัตน์ Weerasak Kowsurat